28 de novembre 2008

Happy Thanksgiving!

Hola,

Estamos en Birmingham con Laura y Arturo, al final hemos venido, que ya tocaba. Estando relativamente cerca (2 horas en avión) todavía no habíamos podido acercarnos hasta ahora. Aprovechando que teníamos fiesta por Thanksgiving, avión y hacia Detroit.

Ayer hicimos una super cena (aunque fue de 4 de la tarde hasta tantas de la madrugada) con su pavo y todos sus condimentos, como mandan los cánones americanos. La Laura se curró una comida im-presionante y nos pusimos las botas hasta reventar. Y después una sobremesa que duró horas y horas, hasta las 4 de madrugada, creo...

Y, hoy, después de dormir en un sofá super-cómodo, nos hemos levantado, desayuno de pa amb tomàquet y un poco de pavo (otra vez) y nos disponemos a dar una vuelta por estos barrios y seguramente nos vamos de compras que hoy es el "Black Friday" (viernes negro) que es el día de más rebajas del año. Como ya sabéis hay unos cuantos locos que están en las puertas de las tiendas a las 4 de la mañana, porque abren a las 5 o 6, para encontrar las mejores ofertas, pero nosotros (aunque de Sant Boi, algunos, claro) no estamos tan enfermos.

Molts petonets,

24 de novembre 2008

Nuevo Diseño

Qué tal os parece el nuevo diseño?

Estoy haciendo algunas pruebas porque creo que con el anterior no era del todo fácil leer los comentarios que intentamos escribir una vez por semana. Bueno se aceptan críticas y/o sugerencias.

Esta semana ha sido un poco dura en cuanto a tema trabajo y clima básicamente. Yo (Jana) tenía que terminar unas cosas para el viernes, sí o sí, y eso ha supuesto bastantes horas de curro, con algún fin de semana incluído. Pero, por fin, podemos decir que lo más duro ha pasado. Oliver tiene cada vez más trabajo, pero sus horarios no son tan intempestivos.

El viernes intentamos ir a un partido de hockey hielo de los Bruins. Como juegan al lado de casa intentamos comprar unas entradas en la reventa (que aquí es legal), pero los precios eran un poco exagerados. Y, como buenos catalanes, decidimos no gastar cuando no es estrictamente necesario. Jacobo y un amigo suyo sí fueron y, una vez terminado el partido, Oliver bajó a tomar algo con ellos. Yo ya estaba en el séptimo cielo del cual nadie me podía mover.

El sábado fuimos por primera vez a la pelu, probamos una que teníamos al lado de casa y la verdad es que nos lo hicieron bastante bien. Oliver estaba un poco acojonado, pero al final el resultado ha sido más que aceptable. Un poco caro, pero dentro de la media.

La semana anterior descubrimos que al lado de casa hay unos campos de basquet cubiertos, pagas 10 dólares y juegas y también hacen liguillas, etc... Oliver, Jacobo y su amigo fueron a jugar el sábado por la mañana, para mover un poco el cuerpo y yo, por primera vez, hice de maruja por todo lo alto. Por la noche, tapillas en un restaurante español con una compañera del trabajo, Bhumika, que es un cielo, y estuvimos de cháchara toda la noche, ya que no pudimos ir a ningún bar porque sin un ID (o DNI) de USA no te dejan entrar, vaya tela... nos sentimos un poco cuando teníamos 15 años, pero nos reímos un rato.

Domingo: IKEA day para preparar la llegada de Gloria y Josep Mª (o también llamados padres de Oliver), les compramos una mantita que no queremos que se nos congelen por la noche (ahora estamos a unos -4ºC y bajando, la nieve se espera en breve).

Y, lo mejor de todo, es que la semana que viene sólo es de tres días, ya que el jueves es Thanksgiving (o Acción de Gracias) y el viernes hay puente. Así que cogemos las maletas y nos vamos a Detroit a comernos el pavo con Laura y Arturo hasta el lunes.

Petonets, por cierto hemos colgado algunas fotos que teníamos pendientes en Jana's Space

19 de novembre 2008

El arrebato español de Oliver

Hello!

Bueno veo que Oliver ya se ha dejado ver por la página y ha escrito una buena parrafada, para que no digais que no hay para leer. Y, para colmo, ahora me toca a mí.

Pues sí, la noche del sábado, por fin, fuimos a pegarnos unos bailoteos a un club que se llamaba Caprice. El lugar era el típico local de 2 plantas con sala de tecno y sala de "pachanga" donde ponían música internacional y donde estuvimos toda la noche. El DJ de unos 50 años era griego y ponía música de todo tipo: americana, griega, árabe, española, etc...

Os tengo que confesar que Oliver tuvo un arrebato español cuando sonó un pupurrí de música española. Nunca lo había visto así, supongo que como aquí no nos conoce nadie nos da igual. Pero hubo palmas y flamenqueo, yo no podía parar de reir, era para verlo. Pina, no sé si con una sardana se hubiera emocionado tanto...

Bueno, la verdad es que estuvo muy divertido y ya teníamos ganas que hasta ahora no habíamos salido más que de copas. También hay que decir que, como mandan los cánones, a las 2 cierran el local, así que paraguas, taxi y para casa cuando la noche está en su punto más álgido. Pero bueno, no nos podemos quejar y lo bueno es que al día siguiente estás fresco como una rosa.

En fin, eso es todo.

Molts petonets,

Jana

18 de novembre 2008

Semana del 10 al 17 de Noviembre 2008

Ya hace una semana que no escribimos nada, estamos un poco atareados, sobretodo Jana que esta trabajando un montón de horas.
Desde el partido de Baloncesto, han pasado muchas cosas, primero me olvide de comentar que el domingo anterior Jana y yo nos fuimos ha hacer la manicura, creo que era la primera vez que me cortaba las uñas desde hace…. Mucho.
Esta semana el Martes como siempre clase y el miércoles fui a mi primera reunión del https://www.euro-career.com/ se trata de un grupo de personas que gestionan un evento que tendrá lugar en Enero, en el cual empresas Europeas van a venir a Boston y podrán entrevistar dentro de una base de datos a cualquier estudiante o persona que quieran, es decir ponemos en contacto estudiantes americanos o que viven en USA con empresas Europeas, todo en un día así la empresa puede realizar todas las entrevistas que crea necesarias sin tener que realizar muchos viajes, con uno es suficiente.
El Jueves en teoría tenia clase, pero el profesor se puso enfermo, así que muy a mi pesar, jajajaj, no tuve clase.
El viernes fue el último día de un compañero de trabajo Joshua, con el que había conectado bastante bien, no esta a la altura de los de Nielsen Spain, pero era muy majo, pero bueno ahora se va a trabajar a Manhattan a rodar Ice Age 3. Así que unas cervecitas y una cenita para decir adiós. No estuvo nada mal ya que tuve la oportunidad de conocer a otros compañeros del curro.
El fin de semana bastante movidito, el Sábado Comida con Joan y Teresa, dos vecinos de Caldas, como no, que están estudiando un MBA en Harvard, y por la noche con Ramon, y Melike y de Fiesta, si si por primera vez salimos, pero la noche dejo que os la cuente Jana que se lo paso muy bien.
Decir que antes de salir hicimos la primera fiesta Skype, si estuve haciendo unas risas y tomando algo conectado con Jordi, Monica y Angel nos lo pasamos bien, es algo raro, pero mola.
Domingo, nos levantamos y ha hacer deporte, nos fuimos a correr al lado del río, todo muy bonito y después unos tiritos al baloncesto, Jana esta progresando adecuadamente, David, Jacobo prepararos para el próximo partido.
Por la tarde a un curso de cocina, que daba King Arthur Flour, que hace Harina, nada mal, nos esperábamos otra cosa, pero estuvo bien, mañana cuando pueda ya colgare alguna foto.
Ayer otra visita Calderina, Carla amiga de la family desde hace años, esta estudiando Ingles en Boston y se marcha en 1 mes, aunque la estamos intentando convencer de que se quede algún tiempo mas, sobretodo yo ya que es una maquina jugando al Golf (Handicap 10), y así en cuanto vuelva, les puedo pegar una buena paliza a Chepe, Victor y Josu.
Y eso es todo de momento, hoy tengo la primera reunión tengo que coger un coche he irme 2 horas al norte, solo, espero llegar.
Por ultimo darle un beso muy fuerte desde USA a la Pita, ya que hace 4 años perdimos al Lolo, y que no olvidaremos en la vida.
Un beso.
Pd. Mis padres ya han confirmado su visita para el mes de diciembre, al igual que Pablo, Montse y Lidia para finales de marzo, principios de Abril.

11 de novembre 2008

Primer partido de la NBA

Bueno algunos ya lo sabéis pero ayer fue mi primer partido en directo de la NBA!!!
Al igual que todo la primera vez siempre es especial, esta la compartí con Jacobo y Julia, aunque una vez allí, pensé que en realidad la tendría que haber compartido con Jana, pero bueno alguna otra cosa haremos. (sin ofender a mis compañeros que fueron de PM).
Fue muy emocionante, era una de las ilusiones de mi vida, siempre mirando los partidos desde casa, a altas horas de la madrugada, quedándome dormido, o incluso no despertándome en partidos realmente interesantes, pero esta vez no, esta vez el campo esta a 3 minutos andando de casa y el precio de la entrada no excesivamente caro.
El partido era entre Toronto Raptors contra Boston Celtics. Al final después de un muy buen partido los Celtics ganaron, el pobre Calderon, con un discreto juego, no pudo hacer nada para parar a Paul Pierce y KG (Kevin Garnett).
Como siempre he colgado algunas fotos y algún video tanto en Youtube como en mi MySpace.
También comentar que parece que el Hotel Jana & Oliver empieza a tener reservas para sus primeros Guests españoles, parece que mis padres van a venir en Diciembre junto con mi abuela, tela tela tela, y ya hay una reserva para Marzo-Abril, fechas por confirmar de Pablo y Montse, bueno me dicen que son tres???, no mal penséis que se trata de una amiga.
Kisses

10 de novembre 2008

Semana del 3 de noviembre

Hola,
Como manda la tradición vamos a contaros cositas que hemos hecho durante esta semana. Como algunos ya sabréis y/o supondréis de lunes a viernes... poca cosa, ya que el curro nos ocupa la mayor parte del tiempo, aunque intentamos hacer algo, por poco que sea. Esta semana el miércoles yo (Jana) fuí a casa de una amiga de una compañera del trabajo que nos invitó a una noche de Bollywood, así que comimos comida india (que picaba como un demonio) y vimos una peli de esas donde todo es amor, color, música y donde el final siempre es feliz. Una experiencia curiosa y, aprovechando que Oliver esta fuera en una reunion, pues tuve mi primera noche de chicas, si se puede decir así.
Durante el fin de semana recibimos la visita de David (o Pocull, amigo de Oliver de Caldes que está viviendo en New York). Así que hemos estado un poco de guías por aquí y por allí, sábado caminata, de copas por Hardvard y domingo partidillo de basquet en un playground de Jamaica Plain y comida en un restaurante Etíope la mar de curioso, donde se come con las manos (literalmente). David ha podido estrenar nuestro sofá-cama y comenta que no es del todo incómodo, para aquellos interesados... Ha sido un placer tenerlo por aquí!!
Para acabar de amenizar la tarde del domingo, hemos ido al cine a ver "Saw V", una peli un poco de miedo que nos ha dejado un poco de mal cuerpo, pero la parte positiva es que prácticamente la hemos entendido toda.
Bueno, diría que esto es todo. La semana se presenta buena (en cuanto al tiempo, que por cierto, no es nada frío, tuvimos falsa alarma y prou) y el finde seguramente estaremos por aquí.
Bé, molt petonets a tots i, per aquells que ho desitjin, penjo algunes fotos al meu Space.
Ciao!

PD: per cert, Sole, comentari rebut! Perfecte!

03 de novembre 2008

Halloween 2008

Este Fin de semana ha sido el tan esperado Halloween, y lo hemos celebrado, creo como Mandan los canones.
Primero de todo hemos comprado una calabaza, de plástico, pero una calabaza, le hemos puesto todo lleno de “Chuches” y lo hemos puesto en la puerta para que los niños y no tan niños puedan coger lo que les apetezca, es verdad que lo típico es esperar a que los niños piquen a la puerta i digan Truco o Trato, pero como no íbamos a estar en casa, pues nada.
Después Jana y yo nos disfrazamos, de Dracula y “chica que da mucho miedo” respectivamente, como podéis ver en las fotos que he colgado en MY Space (Oliver), la Jana da mucho miedo, casi tanto como los “Panellets” que hicimos.
Fuimos a una fiesta de la Facultad de diseño de Harvard, con Ramon y Melike, una pareja de BCN y Chipre respectivamente muy majos. Estuvimos de fiesta en un hotel hasta las 3 de la mañana, luego a la cama que estábamos bastante cansados.
El sábado estuvimos de nuevo de compras, primero a un mercado que hay a las afueras para comprar fruta, después en una tienda Griega, donde compramos aceite, depues Vino y por ultimo fuimos a un centro comercial a comprarme un teléfono.
Por la noche quedamos con Maria y Julia y fuimos a la noche de los Muertos que celebraban un grupo de mejicanos, estuvo muy bien con mariachis, burritos,…
El domingo fue el día de los panellets o mejor dicho el intento de Panellets, no voy a contar todos los detalles, pero bueno decir que para hacer unos 20 panelles gastamos, casi 1 kg de Ametlles, 1 kg de azúcar, 3/4 de kilo de patata, 9 huevos y dos minipimers, el que quiera mas detalles que lo pregunte, pero bueno al final algo salio y si son comestibles.
Ahora lo que toca es esperar a las elecciones que son mañana y hay bastantes nervios para ver que es lo que va a pasar, en nuestra zona son mas Obama, pero el resultado no esta claro.
Tb hay un video nuevo.
Un beso para todos.

31 d’octubre 2008

Congratulations Mama & Papa

Bueno,
este e-mail es para Felicitar a mis Padres, por varios temas pero sobretodo porque el dia 30 de Octubre del 2008 cumplieron 35 años de casados!!!
Si si 35, y nada ya que tengo este Blogg, les hecho mucho de menos, y estoy muy contento por ellos, solo lo quería compartir con todos vosotros.
Papa & Mama us estimo!.
Oliver

JP Latern Festival 2008

Algo que nos hemos olvidado de contar es que la semana pasada tuvimos dos visitas. La primera fue el miércoles y mas o menos fue inesperada. Gracias al Factbook, herramienta que a mi me encanta y a Jana no tanto, se nos puso en contacto Grainne que es una amiga que teníamos en Maastricht y que hacia pues eso casi 5 años que no sabíamos nada de ella. Fue una velada estupenda, ella habla un perfecto ingles de Inglaterra y pudimos observar por primera vez la diferencia tan grande que hay entre los dos. El Jueves tuvimos la visita de dos amigas de Laura, from St Boi, que están de periplo por USA y teníamos que ir a cenar a un Restaurante pero como el niño tienes clase, pues al final una pitzza y en casa, pero también nos lo pasamos muy bien. El Sábado y el domingo tranquilos, bueno tranquilos Jana se compro una chaqueta para intentar soportar el frío invernal de Boston, con algún que otro accesorio extra, para los fumetas, tiene una bolsita especial con tamaño para Papel de liar, decir que tenis un paquete dentro, Angel creo que esto se lo puedes enseñar a tu cliente, van a flipar. Y por fin el domingo estuvimos en JP en JP Latern Festival 2008 donde hay una fiesta con luces y faros hechos a mano, muy bonita, nos hacia falta algún que otro niño, ya que era una fiesta infantil, pero la familia Ocharan-Mateu ya se encargo de traer a su niña y algún que otro niño mas, así que estuvimos muy bien acompañados. Ahora a esperar el próximo finde que es Halloween, asi que ya os contaremos mas. P.d: Hay gente que me dice que mira la pagina pero no veo muchos comentarios!! Gracias Pina tu si que nos sigues, creo que el Family Guy va a ser para ti.

28 d’octubre 2008

El día a día

Hola!

Cada lunes, aproximadamente, explicamos que hemos hecho durante el fin de semana, pero quizás a alguien le resulte interesante saber cuál es nuestro día a día de lunes a viernes... aunque lo dudo.

La historia se explica rápido, normalmente nos levantamos a las 7AM, apagando y atrasando el despertador cada vez que podemos hasta que Oliver se cabrea y yo (Jana) me levanto. No entiendo porqué alguien tuvo que inventar el "Snooze", verbo transitivo que significa dormitar, es decir, seguir durmiendo hasta que el despertador vuelva a sonar o hasta que Oliver esté harto de oírlo.

Ducha, desayuno y al curro. Normalmente yo voy con menos tiempo, salgo antes y me voy pitando al parking porque, se supone, que a las 8:30AM tengo que estar en Andover (pueblecillo donde está Philips, mi cliente, a 25 millas de casa o 40 km). La buena noticia es que no hay nada de tráfico, por lo que sólo tardo unos 35 minutos. Oliver prefers walking, es decir, que va andando... sí, sí... increíble, pero cierto. De momento hasta que no haga más frío va a pata y así se ahorra el metro y hace un poco de deporte.

Al acabar la jornada laboral (5PM para Oliver e indeterminada para mí) volvemos a casa. Martes y jueves Oliver tiene clases de business en Harvard, pero el resto de días se suele encargar de preparar la cena para cuando yo llegue, es un sol. Y además de vez en cuando va al gimnasio, cosa que yo raramente hago (un día escribiremos sobre el deporte en USA).

Super-importante: lunes es el dia català y vemos Ventdelplà a través de internet. Normalmente vemos dos capítulos, o tres (si hay que ponerse al día). El resto de días vemos tele de aquí para practicar el idioma y nos conectamos, a pesar de que no hay nadie a esas horas...

Y, como última actividad, los domingos toca laundry o colada, de la que también hablaremos un día.

Bueno, por hoy es suficiente.

Petonets,

PD: No explicamos nada del fin de semana pero hemos colgado las fotos, se abre la ronda de preguntas.

24 d’octubre 2008

Ya llega el frío!

Un corto mensaje para informaros que de una semana a otra hemos pasado de 15 a 0 grados... Las malas lenguas dicen que la semana que viene ya nevará...
Petonets

22 d’octubre 2008

Chicago, 2a parte (by Jana)

Pues como ha dicho Oliver, el fin de semana lo hemos pasado en Chicago, the windy city (o ciudad del viento), aunque yo la nombraría ciudad del sol, porque nos ha hecho un tiempo y una calor que no creo que sea muy normal por la época en la que estamos. De hecho creo que hace más frío en Boston, cosa muy extraña.
Como habréis podido comprobar ya escribo con accentos y ñ, para disgusto de algunos, al final he descubierto como ponerlo en el ordenador, tampoco era tan difícil. Ahora ya no tengo excusa para mis faltas de ortografía...
Pues el fin de semana ha sido de lujo, Walid y Masaki nos han hecho de anfitriones de la ciudad. Son una pareja muy peculiar (egipcio+japonés), pero juntos son la bomba. El sábado lo pasamos con Masaki y el domingo con Walid. Además de estos dos también hemos coincidido con Vini, otro amigo del curso (o de mi Gran Hermano, como Oliver lo llama), de Brasil (con su mujer y un amigo) y con unas amigas de Laura (catalanes) que estan de ruta por USA, su próxima parada es Boston, así que nos volveremos a ver.
Bueno, Chicago es... enorme! Tiene el edificio más alto de USA (Sears Tower) y está justo al lado de un lago sin fin, el lago Michigan. Dedicamos el finde a recorrer la ciudad, a comer su famosa pizza de cuatro dedos de grosor y a recorrer el río que lo atraviesa en un pequeño crucero de 1 hora.
Nos hemos ospedado en casa de Masaki, apartamento que tiene las mejores vistas de la ciudad y, la verdad, nada que envidiar a las vistas que pudimos observar desde el edificio Hanckok (el segundo más alto).
Hay alguna foto colgada en el facebook de Oliver y en My Space (Jana).
Esta semana se presenta movida, yo tengo muuucho curro, el miércoles cenamos con Grainne (de Inglaterra, que conocimos en Maastricht y está por la ciudad, casualidades de la vida y gracias a esta herramienta llamada Facebook) y el jueves cenaremos con las amigas de Laura.
Bueno, no os aburro más.
Un petonet per tots i en especial pel Xavi

21 d’octubre 2008

Chicago 1a Parte

Hola hola hola,
Como diría aquel de los 40 principales.
Hace ya una semana que no he escrito nada, el problema es que he estado toda una semana en un Trainining en Chicago, bueno a las afueras de Chicago.
Me fui para allá el Lunes por la tarde, como buen trabajador cogi el vuelo mas barato y bueno como siempre esto me costo casi 6 horas de viaje.
Boston – New York y allí transbordo de NY a Chicago.
De allí taxi y en 40 minutas ya estaba en el Marriott, un hotel que queda a escasos 100 metros de los Headquarters de Nielsen en USA.
Allí todo muy bien, durante el día una agenda muy apretada hasta las 5:30, después una cenita, unas copas y a la cama. He cenado en un brasileño, un Chino y un Mejicano.
El día del mejicano fue jueves y como buen jueves al igual que en España aki tb se sale. Fuimos a Cenar unos cuantos pero al final nos quedamos Brandon, un chico muy majo de MIneapolis y yo, así que un par de copas en el Rocket, en Dowtown Chicago y después al The Underground uno de los pubs mas de moda donde pude encontrarme con Sara Jessica Parker, la protagonista de Sex in New York, y un concierto en directo de Sugarhill Gang, http://es.youtube.com/watch?v=p2wbKv4aCaQ pongo este link porque yo no sabia quien era hasta que oí esta canción, que probablemente la recordareis.
El viernes ultimo día de curso y encuentro con Walid, y Masaki amigos del Gran Hermano de Jana durante el mes de Agosto.
Gente increíble, nos lo hemos pasado estupendamente, son gente super acogedora, tanto Walid que es de Egipto como Masaki que es Japonés de Tokyo. Con ellos cene el viernes en un restaurante indio y después a toar algo en un pub tipo Sports center, donde había una fiesta para una universidad, todo gente de menos de 25 anos, nos sentimos jóvenes de nuevo. Nos fuimos a dormir tarde porque el sábado teníamos que ira a recoger a Jana.
El resto de fin de semana creo que Jana lo explicara mejor.
Besos para todos, cada día que pasa os hecho mas de menos, por cierto desde aqui le quiero dar un abrazo a un muy buen amigo que ha tenido una desgracia en la familia, desde Boston un abrazo muy fuerte.
Oliver & Jana

13 d’octubre 2008

Columbus Weekend


Este fin de semana ha sido el fin de semana de Columbus (o Colón), es decir, que de alguna manera aquí también se celebra el día de la Hispanidad, pero sin desfile de las fuerzas armadas.

Podríamos decir que este fin de semana ha sido el más completo en cuanto a actividades sociales se refiere:

- Divendres: mi jefe (americano), de 29 años, aunque nadie lo diría (aparenta 35 aprox), nos invitó a Oliver y a mi a cenar a un restaurante italiano bastante bueno con su mujer. Al final también se apuntó mi otro jefe (30, holandés, también está de traslado aquí) y mi compañero coreano. Nos lo pasamos muy bien y, lo mejor, es que al final acabó pagando KPMG, es decir, que nos salió redondo. Lástima que nos dejamos la cámara y no pudimos hacer ninguna foto.

- Dissabte:

Pel mati, vam anar a buscar el cotxe. Ens hi va acompanyar el JJ (coreano) perque nosaltres no teniem pas vehicle. El cotxe es mes maco del que recordavem, el color es un pel fosc, pero es precios.

Un cop ens van donar el cotxe no podiem marxar cap a casa, el cos ens demanava fer kilometres (o milles, mesura que s'utilitza aqui) i ens em van anar a Pylmoth, poble on es va celebrar el primer Thanksgiving (Accio de gracies). Es un poblet molt petit, pero molt cuco, a davant del mar i ens vam menjar una lobster (llagosta) bonissima. Aqui, com que n'hi ha tantes, con molt barates. Despres de dinar ja vam tornar cap a Boston, perque en aquest poble ja no hi havia massa cosa mes a fer.

Per acabar d'arrodinir la tarda, em vaig comprar un ordinador, SONY VAIO, monissimo, estava d'oferta perque era el cap de setmana del cancer de mama i, naturalment, es rosa (i gris). Encara no tinc gaire controlat lo de canviar el teclat espanyol, com podreu comprovar...

Al vespre vam anar a sopar a casa d'un noi espanyol (amic d'un amic de l'Oliver) que ens va convidar a casa seva, menjar espanyol, pernil, pa amb tomaquet, formatge, sobrassada, truita de patates, tot bonissim. Era un sopar internacional amb un noia polaca, un holandes, un aleman, un servi, una americana, una xipriota... Ens ho vam passar molt be.

-Diumenge: el vam dedicar a descansar i per la tarda vam anar a fer una volteta per Boston, perque jo necessitava situar-me una mica encara, no havia tingut temps de fer-ho fins aleshores. Aprofitant el fantastic temps que ens ha fet aquest cap de setmana vam fer una caminadeta de 3 hores per la ciutat i, despres, al gimnas! I l'Oliver va preparar un sopar... bonissim, ha estat designat cuiner per majoria!

Be, paro perque ja us he donat prou la tabarra. He penjat les fotos d'aquest finde al meu Space.

Un petonet

09 d’octubre 2008

Ja tenim cotxe!

Bé, sembla que, mica en mica, ja anem tancant tots els temes. Ara ja tenim cotxe, em fet un leasing amb VW, el cotxe és nou, cosa que era important tenint en compte que a l'hivern fa molt fred i neva... Tot i que tothom diu que aquí hi ha molts cotxes de segona mà, cosa que és veritat, no és fàcil, perquè els concesionaris són tots uns fantasmas, ja se sap... i no t'hi pots refiar. Total, que tenim un VW Jetta i ja està, tema tancat.
Ara només ens falta treure'ns el carnet de conduir (la pràctica). És curiós, perquè pots comprar un cotxe, sense tenir el carnet d'aquí... Suposo que la setmana que vé farem l'examen. Que aquí tenim un altre tema, perquè per poder fer l'examen necessites anar acompanyat d'algú (sponsor, li diuen ells) que tingui carnet de USA de més d'un any. És a dir, que t'has de buscar la vida per trobar algú que vulgui esponsoritzar-te, vaja un altre lío. Però bé, sembla que una noia de la meva feina, ens ajudarà amb això.
Bé, de moment això és tot. Ja us anirem posant al corrent.
Un petonet

08 d’octubre 2008

Felicitats Jaume&Marta&Nuria!


Aquest cap de setmana vam viure moments molt emotius, entre familia i amics... Masses emocions concentrades en poc temps. Sempre es bo tornar a casa, tot i que sigui nomes per uns dies, el llarg viatge sempre val la pena.
Hem penjat algunes fotos d'aquests dies al meu Space (Jana).
Felicitats als nous casats!! Va ser un dia molt especial!!
Un petonet

26 de setembre 2008

Ya tenemos la Teorica!!!



Bueno,
Después de dos días de estudiar y como siempre de la inestimable ayuda de Maria Mateu, hemos realizado el examen Teórico de Conducir del Estado de Massachusetts y atención hemos aprobado, un poquito justitos, pero ya lo tenemos. No creo que sea tan fácil como la gente dice, no nos entro ninguna señal solo preguntas del tipo, si es la tercera vez que te pillan borracho, y tienes 21 años cuanto tiempo te quedas sin carnet….., pero bueno ya lo tenemos, ahora nos toca buscar un “Sponsor”, es decir alguien que nos acompañe con su coche para hacer el examen practico, a ver si tenemos suerte.
El martes hice la primera tortilla de patatas, adjunto foto para que la podáis ver, de presentación no es la mejor, pero de sabor si.
El Miércoles de nuevo me quede con Julia un rato, al final llego Jana y bueno creo que entre ellas se entienden mejor, pero bueno nos lo pasamos muy bien.
Ahora es viernes y esta lloviendo, en teoría hoy hemos quedado con un compañero mío de Nielsen para tomar unas cervezas y ver su coche, porque me lo vende, pero ya veremos, sino el fin de semana se plantea como la búsqueda del Coche, vamos a ir a los Dealers a ver que pasa, ya os contaremos.
Un beso.

22 de setembre 2008

Our HOME, Sweet Home!!!!

Ya tenemos hogar, voy a colgar las fotos para que todos podáis disfrutar.
Hay varias fotos, las primeras son del ultimo desayuno en el Hotel Marriott donde hemos estado y después ya son las del traslado, y al final unas de las oficina de Nielsen Boston, ya que el tuve que ir el domingo, pero tranquilos no fue a currar sino a buscar un par de Televisiones, si si un par ya que mi Jefa me ha regalado dos televisores para nuestra casa, así que algunos $ podremos ahorrar.
El traslado no estuvo mal, algún que otro percance, ya que los de IKEA se presentaron en el edificio a las 8:20 de la mañana cuando nosotros no teníamos ni las llaves del piso, así que se marcharon y una telefonista no muy simpática nos dijo que teníamos que volver a pagar el Shopping y que no sabia cuando nos podrían traer los muebles.
Ya os podéis imaginar como estábamos tanto jana como yo, creo que casi me pongo a llorar, ya que no teníamos nada, pero Jana con buen hacer y su perfecto ingles, que rabia, y de insistir unas cuantas veces, creo que les llamamos 10 veces, aparecieron por la casa con los muebles, después a la tarde nos trajeron el sofá y el colchón, así que ya lo teníamos todo.
Fue una tarde larga de montaje, pero al final a la hora de cenar ya lo teníamos todo montado, entre Jana y Yo, y la super maquina de atornillar de Ocharan-Mateu, que nos ahorro bastante trabajo.
Y esto es todo por el momento, ahora nos queda darnos de alta de Internet, alquilar el parking y comprar un coche.
Un beso.

17 de setembre 2008

Ya tenemos Piso!!!!!

Ya tenemos Piso!!!!!,
Bueno aun no, no nos lo dan hasta el próximo Sábado, pero bueno.
Nos hemos pasado el fin de semana en el IKEA, y ya casi lo tenemos todo solo nos falta el colchón de la cama, que a ver si hoy lo podemos cerrar.
Los muebles nos los traen el sábado, eso si hay que montarlos, habíamos pensado en hacer una IKEA party, pero creo que al final no vamos a maltratar a nadie y lo haremos entre la Jana y yo, ya os contaremos a ver que tal.
Por lo demás bien, he colgado fotos en mi MY Space del hotel donde estamos ahora jana y ya viviendo esta de PM. También he colgado fotos del nuevo piso, como podéis ver esta vacío y parece muy grande pero ya veremos en cuanto empecemos a poner muebles, ropa, zapatos,….., pero bueno a que parece bonito.
He colgado algún que otro video, sobre la experiencia de IKEA USA, no es muy diferente a la de Europa, seguramente en cuanto veáis la casa con todo os va a recordar a la vuestra, el lo que tiene IKEA, que vas a casa de un colega y te parece que estas en la tuya.
Por otro lado por fin Jana empezó a trabajar, si si, el Lunes y dice que de momento muy bien, pero claro ahora ya empezamos a estresarnos, a ver si el fin de semana ella os puede contar algo mas.
Yo el Sábado pasado hice un examen de Ingles para poder hacer un Curso de Comunication in Business, y bueno el examen era el mas chungo que he hecho en la vida, pero al final muy bien ahora me han dado los resultados y tengo una D, Advanced, el máximo es E Proficiency, asi que estoy bastante contento. Empiezo el Curso a finales de Septiembre.
Y esto es todo amigos de momento, a si se me olvidaba, ahora voy a utilizar el siguiente numero de teléfono, que no es el definitivo: 001 617 849 4285, el otro se lo he devuelto a la familia Ocharan-Mateu.
Jana ya tiene su teléfono definitivo: 001 617 800 4488.
Un beso para todos.

13 de setembre 2008

Home, sweet home!

Be,
Despues de varios dias de busqueda. Ya tenim pis!!! Esta en un torre, planta 19, de una habitacion, pero con espacio suficiente (100 m2) para albergar a cualquiera que se aventure a venir a esta preciosa ciudad.
Hasta el 20 de septiembre no nos trasladamos. Es decir, que este fin de semana nos iremos de tienda en tienda (acabando en IKEA, claro), buscando muebles y las cuatro cosas que no hagan falta. El piso esta equipado en cuanto a cocina, tiene armarios (empotrados) para parar un tren, asi que solo le falta sofa-cama, cama, mesa, sillas... Es molt maco!
El lunes empiezo a trabajar (Jana)... Se acabo la buena vida, pero la que viene ahora es igual o mas excitante que antes.
Asi que tengamos fotos, las colgamos. Estos dias no hemos muchas, ya que hemos estado muy liados con el tema piso...
Petonets,